III Arhivistika
Pročitaj mi

1. ISO 15489-1:2001 Information and documentation – Records management – Part 1: General i ISO/TR 15489-2:2001 Information and documentation -- Records management – Part 2: Guidelines (Informacije i dokumentacija – Upravljanje dokumentima -– Deo 1: Opšte i Deo 2: Smernice). Ovaj standard je nastao od australijskog standarda AS 4390 koji je bio namenjen za upravljanje dokumentima. Standard se odnosi na upravljanje dokumentima u bilo kom formatu i na bilo kom mediju koji nastaju tokom rada javne ili privatne organizacije, te bilo kog privatnog lica koji je dužan da čuva svoju arhivsku građu. Standard daje osnovne smernice kako se treba odlagati, obrađivati i koristiti dokumentaciona informacija (metapodaci) u bilo kom preduzeću i instituciji na državnom i lokalnom nivou. Ovim standardom se obavezuju stvaraoci arhivske građe da arhivima predaju sređene i obrađene dokumente.


2. ISAD(G) 2:2000 General International Standard Archival Description (Opšti međunarodni standard za opis arhivske građe). Standard sadrži opšta pravila za izradu opisa arhivske građe. Cilj standarda je da identifikuje i objasni kontekst i sadržaj arhivske građe kako bi se olakšala njena dostupnost korisnicima i lakše obrazovao jedinstven informacioni sistem unutar jednog i više arhiva.


3. ISAAR(CPF) 2:2004 International Standard Archival Authority Record for Corporate Bodies, Persons and Families (Međunarodni standard arhivskog normativnog zapisa za pravna, fizička lica i porodice). Međunarodni standard koji daje smernice za oblikovanje arhivskih opisa pravnih, fizičkih lica i porodica (stvaralaca arhivske građe). Osnovni cilj standarda je da utvrdi opšta pravila za izradu opisa stvaraoca dokumentacione građe i konteksta u kom je građa nastajala kako bi se omogućio lakši pristup arhivskoj građi, kako bi korisnici lakše shvatili kontekst nastanka i korišćenja građe i njeno značenje i značaj i kako bi se shvatili odnosi između prethodnih stvaralaca građe naročito u slučajevima kada je dolazilo do administrativnih promena unutar pravnih subjekata ili ličnih promena u životu pojedinaca i porodica. Standard treba da obezbedi i razmenu informacija tih opisa između ustanova, sistema i mreža. Namena standarda je i izrada jednoobraznih vodiča arhivskih fondova.


4. EAD DTD:2002 Encoded Archival Description – Document Type Definitions (Kodirani arhivski opis – Definicije vrste dokumenta). Standardizovan set semantičkih pravila i sintakse za kodiranje u SGML-u (Standardised General Markup Language – standardizovan jezik za označavanje) ili u XML-u (Exensible Markup Language proširiv jezik za označavanje) radi veb pristupa, pretraživanja i razmene podataka. Prvobitno razvijen u SAD, postaje međunarodno popularan i upotrebljava se za veb razmenu heterogenih arhivskih višestepenih opisa. Koristi se u SAD, Kanadi, Velikoj Britaniji i Australiji.


5. ISDF:2007 International Standard for Describing Functions (Međunarodni standard za opis funkcija pravnih lica). Standard obezbeđuje uputstva za pripremu opisa funkcija pravnih lica koja su u vezi sa kreiranjem i korišćenjem arhiva. Ovi opisi pojašnjavaju ko je sprovodio određenu funkciju/aktivnost, kako i zašto, kada je započela i kada je funkcija/aktivnost prestala. Odvojeno vođenje informacija o funkcijama od informacija o samim stvaraocima i od opisa građe omogućava smanjenje ponavljanja informacija i izradu fleksibilnih arhivističkih opisa.


6. ISIAH:2008 International Standard For Institutions with Archival Holdings (Međunarodni standard za opis institucija koje čuvaju arhivsku građu). Cilj standarda je omogućavanje opisa institucija čija je glavna funkcija čuvanje arhivske građe i omogućavanje lakšeg pristupa građi široj publici. Kako arhive mogu biti vlasništvo i drugih institucija kulture (biblioteke, muzeji), porodica ili pojedinaca – ovaj standard ili njegov podskup može se primeniti i na njih, to jest nije ograničen samo na klasične arhive.

STANDARDI

© Arhiv Jugoslavije 2008 | designed & produced by MASSVision, powered by cMASS